top of page

Neem een kijkje in mijn journal.

Zo. De laatste pagina alweer van mijn journal schrift. Er zit toch sentimentele waarde aan zo'n boek vol persoonlijke verhalen. Toch heb ik er ook weer zin in om in een nieuw schrift te beginnen. Hij is poederroze en supercute!



Ik ben dankbaar voor alle waarnemingen, bevrijdingen en realisaties die schrijven me biedt.

Ik geniet van de momenten voor mezelf. Van de reden om mezelf terug te trekken en even niets anders hoef te doen dan schrijven. Het is mijn heilige moment voor mezelf.


Ik geloof in verhalen. In mooie woorden. In lege regels tussen de zinnen, want niet alles hoeft ingevuld te worden. Soms is niets zeggen ook voldoende. Of opschrijven dat je het even niet weet. Er komt vanzelf een dag dat je het wel weet. Of voelt. Of ervaart.


De geschiedenis van je geschrift bewijst dat keer op keer. Soms vergeet ik dit, maar iets wat ik zeker weet is dat ik mezelf altijd zal blijven vinden in het schrijven van mijn dagelijkse bladzijde. Deze woorden zijn van mij, maar ook van jou.



Deze woorden zijn.

Esmée.


Comments


bottom of page